امروزه با پیشرفت تکنولوژی حالت جامد و روی کارآمدن ریزپردازنده ها سیستم های کنترل صنعتی نیز دستخوش تحولات چشمگیری گردیده اند به طوری که به جرات  می توان گفت قطعات و تجهیزاتی که اخیراً در مدارهای کنترل فرآیندهای صنعتی به کار برده می شوند، با تجهیزات به کار برده شده در مدارهای حتی پانزده سال گذشته تفاوتهای فراوانی دارند و این تفاوتها عمدتاً ناشی از به کارگیری تجهیزات الکترونیکی  می باشد.

   در کمتر از دو دهه اخیر یکی از زمینه های تحول، کنار گذاشتن مدارهای رله کنتاکتوری و استفاده از کنترل کننده های قابل برنامه ریزی منطقی (PLC) به جای آنها بوده است.

   امروزه طراحان خطوط تولید و ماشبن آلات و پروسه های صنعتی تمایل چندانی به استفاده از مدارهای رله کنتاتوری ندارند و باید گفت، استفاده از مدارهای رله کنتاتوری، در پروسه های صنعتی بزرگ و پیچیده، تقریباً منسوخ گردیده است. به دنبال این تحولات در کشور ما نیز در بسیاری از کارخانه ها و مراکز صنعتی، به خصوص آنهایی که از سالهای 1980 به بعد نصب و راه اندازی گردیده اند از سیستم های PLC استفاده شده است. همچنین در صنایع قدیمی تر نیز ماشین آلات جدید با کنترل PLC رفته رفته جانشین ماشین آلات قدیمی می گردند.

   یک سیستم PLC ساده و در یک و یا احتمالاً دو محفظه قرار داده می شوند، که هر کدام دارای وظایف چندگانه ای هستند. یک PLC پیچیده تر که فرآیند بزرگی را کنترل می کند، ممکن است از سه تا پنج یا حتی تعداد بیشتری محفظه مجزا که با اتصال داخلی به هم وصل شده اند و سیستمهای فرعی PLC را در خود جای داده اند تشکیل شود. شکل قسمتهای فرعی مختلف یک PLC نشان داده شده اند، و همچنین مسیر اتصالات کلی. اتصال الکتریکی داخلی اجزاء متفاوت PLC نیز به صورت کلی تشریح شده است.

   اغلب اتصالات الکتریکی PLC به سادگی توسط یک کابل بین واحدها برقرار می شود. اما اتصال مدولهای ورودی ـ خروجی با دنیای خارج از PLC می تواند نسبتاً پیچیده باشد.