ماه ها پیش از این رویدادی برایم رخ داد که مردم آن را "شکست" می نامیدند
حالم زیاد خوش نبود
شاید برای اولین بار بود که به یک معنی داشتم گریه می کردم!
نتوانستم زیاد خانه بمانم رفتم بیرون تا شاید بهتر بشوم
اما داشتم بدتر میشدم...!
تا این که یک پیامک از پدرم ورق را برایم برگرداند!
انگار تمام چیزهای نداشته در زندگی ام را یکباره صاحب شده بودم
معنای این ضرب المثل را هم تازه داشتم درک میکردم که:فلانی از خوشحالی در پوست خود نمی گنجد...
چشمانم ازخوشحالی داشت برق می زد و من بدون آینه برق چشم هایم را میدیدم!
و  پیامک پدرم این بود:
"وقتی خنده ی مردم بخاطر شکست توست بر خیز تا گریه کنند"
(کوروش کبیر)
این جمله در آن هنگام آن هم از طرف پدرم ...!
دوستت دارم پدر